Benatia pracował w Marsylii

Władze Milanu prowadzą rozmowy dotyczące wyboru nowego dyrektora sportowego. Jak poinformował Matteo Moretto, jednym z wymienianych kandydatów jest 39-letni Benatia.

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Marokańczyk pracował w Olympique Marsylia. W latach 2023–2025 był doradcą prezesa, a następnie pełnił funkcję dyrektora sportowego do końca sezonu 2025/26.

Ostatnim dyrektorem sportowym Milanu był Igli Tare, który odszedł z klubu pod koniec poprzedniego sezonu.

Inácio priorytetem Milanu

Jak informuje „La Gazzetta dello Sport”, Milan wytypował 25-letniego Gonçalo Inácio jako najważniejszy cel do wzmocnienia linii obrony. Właściciel klubu Gerry Cardinale chce zapewnić Rubenowi Amorimowi skład na poziomie Ligi Mistrzów i uniknąć trzeciego z rzędu sezonu poza europejską elitą.

Zainteresowanie portugalskim reprezentantem nie jest nowe. Już latem pojawiały się doniesienia, że Inácio znajduje się na liście życzeń „Rossonerich”, jednak Sporting nie chciał sprzedawać nowego kapitana po odejściu Morten Hjulmanda do Atlético Madryt.

Amorim z chęcią ponownie podjąłby współpracę z lewonożnym obrońcą, którego wprowadzał do pierwszego zespołu Sportingu. W ciągu pięciu sezonów spędzonych razem w lizbońskim klubie rozegrali 187 meczów, a Sporting trzykrotnie zdobył mistrzostwo kraju. Amorim odszedł do Manchesteru United w trakcie ostatniego z tych sezonów.

Sporting ustalił wysoką klauzulę odstępnego

Początek obecnego sezonu nie jest najlepszy w wykonaniu Inácio. Obrońca strzelił już dwa gole samobójcze: w meczu Ligi Mistrzów z Galatasaray oraz w ligowym spotkaniu z Famalicão, zakończonym remisem 1:1.

We wrześniu Inácio otrzymał powołanie do reprezentacji, ale Jorge Jesus nie umieścił go w kadrze na dwa mecze, a w kolejnych dwóch pozostawił na ławce rezerwowych. Na pozycji lewego środkowego obrońcy stawiał wówczas na Renato Veigę. Milan nie zamierza jednak rezygnować z prób przekonania Portugalczyka do transferu do Serie A.

Latem mediolańczycy wzmocnili skład Mario Gilą i 20-letnim Sankunem Diavarą, traktowanym jako inwestycja na przyszłość. Z powodu niewielkiej liczby dostępnych obrońców do zespołu musiał wrócić także Fikayo Tomori, choć początkowo nie znajdował się w planach Amorima.

Kontrakt Inácio ze Sportingiem obowiązuje do 2030 roku, a wpisana w niego klauzula odstępnego wynosi 60 milionów euro.

San Siro przynosi mniej niż stadiony europejskich rywali

W sezonie 2024/25 Inter uzyskał z działalności stadionowej rekordowe w historii klubu około 98 mln euro. Wpływ na ten wynik miało rozegranie 27 meczów u siebie, w tym spotkań w Pucharze Włoch i Lidze Mistrzów. Milan zarobił w tym czasie blisko 61 mln euro, a łączne przychody obu mediolańskich klubów z San Siro przekroczyły 160 mln euro.

Dodatkowe wpływy zapewniały wydarzenia i usługi niezwiązane bezpośrednio z meczami. Spółka M-I Stadio, zarządzająca obiektem, odnotowała w tym samym sezonie 26,7 mln euro przychodu. Około 10 mln euro przyniosły koncerty, 7 mln euro muzeum klubowe i zwiedzanie stadionu, a 2,5 mln euro punkty gastronomiczne i catering.

Planowane są kolejne sposoby na wykorzystanie obiektu, między innymi piwiarnia z widokiem na murawę oraz zwiedzanie konstrukcji dachowej. Możliwości starego stadionu są jednak ograniczone. Przychody z San Siro pozostają wyraźnie niższe niż wpływy osiągane przez czołowe kluby Europy.

Nowy stadion ma zwiększyć przychody klubów

Dane za sezon 2024/25 pokazują skalę różnicy. Zmodernizowane Santiago Bernabéu przyniosło Realowi Madryt rekordowe 222 mln euro. Arsenal uzyskał 183 mln euro, Paris Saint-Germain 175 mln, a Barcelona i Tottenham po około 150 mln euro. Każdy z tych klubów samodzielnie osiągnął więc przychody stadionowe zbliżone do łącznego wyniku Interu i Milanu lub od niego wyższe.

Przykłady innych klubów pokazują, że otwarcie nowego obiektu może szybko zwiększyć przychody. Real Madryt, Arsenal i Tottenham podwoiły wpływy, a Juventus potroił je już w pierwszym sezonie na nowym stadionie. Wzrost odnotowały również między innymi Udinese i Atalanta.

Szczegółowe wyliczenia dotyczące mediolańskiego projektu mają zostać przedstawione na początku 2027 roku w nowym planie wykonalności ekonomicznej. Wstępne dokumenty zakładają, że stadion zapewni klubom łącznie około 120 mln euro dodatkowych przychodów rocznie, czyli po około 60 mln euro dla każdego z nich.

Około 80 mln euro ma pochodzić z praw do nazwy stadionu, muzeum i wydarzeń niezwiązanych z piłką nożną. Kolejne 40 mln euro przewidziano z innych działań komercyjnych. Znacząco ma wzrosnąć także liczba miejsc VIP i biznesowych – z obecnych 3 tys. do 13 tys. Zakończenie budowy nowego obiektu planowane jest na lata 2031–2032.

FYI: Pembangunan Stadion #NewSanSiro sudah di mulai bulan agustus ini dan mengambil beberapa area parkir mobil sekitaran San Siro, hal ini membuat #Milan dan #Inter menyarankan para fans yang datang untuk memakai transportasi publik daripada kendaraan pribadi khususnya mobil. Stadion New San Siro diprediksi selesai di musim 2030-31 menjelang Euro 2032 yang akan dihelat di Italia, berkapasitas 71.500 tempat duduk. Tonton video ini untuk mengetahui lokasinya, dan silahkan berkomentar mengenai stadion baru atau kesedihan atas hilangnya stadion keramat San Siro. Feel free to comments https://t.co/XwcH6gKOMn

– Milanisti Bogor IDN (@UlgadBogor) August 19, 2026

San Siro przynosi mniej niż stadiony europejskich rywali

W sezonie 2024/25 Inter uzyskał z działalności stadionowej rekordowe w historii klubu około 98 mln euro. Wpływ na ten wynik miało rozegranie 27 meczów u siebie, w tym spotkań w Pucharze Włoch i Lidze Mistrzów. Milan zarobił w tym czasie blisko 61 mln euro, a łączne przychody obu mediolańskich klubów z San Siro przekroczyły 160 mln euro.

Dodatkowe wpływy zapewniały wydarzenia i usługi niezwiązane bezpośrednio z meczami. Spółka M-I Stadio, zarządzająca obiektem, odnotowała w tym samym sezonie 26,7 mln euro przychodu. Około 10 mln euro przyniosły koncerty, 7 mln euro muzeum klubowe i zwiedzanie stadionu, a 2,5 mln euro punkty gastronomiczne i catering.

Planowane są kolejne sposoby na wykorzystanie obiektu, między innymi piwiarnia z widokiem na murawę oraz zwiedzanie konstrukcji dachowej. Możliwości starego stadionu są jednak ograniczone. Przychody z San Siro pozostają wyraźnie niższe niż wpływy osiągane przez czołowe kluby Europy.

Nowy stadion ma zwiększyć przychody klubów

Dane za sezon 2024/25 pokazują skalę różnicy. Zmodernizowane Santiago Bernabéu przyniosło Realowi Madryt rekordowe 222 mln euro. Arsenal uzyskał 183 mln euro, Paris Saint-Germain 175 mln, a Barcelona i Tottenham po około 150 mln euro. Każdy z tych klubów samodzielnie osiągnął więc przychody stadionowe zbliżone do łącznego wyniku Interu i Milanu lub od niego wyższe.

Przykłady innych klubów pokazują, że otwarcie nowego obiektu może szybko zwiększyć przychody. Real Madryt, Arsenal i Tottenham podwoiły wpływy, a Juventus potroił je już w pierwszym sezonie na nowym stadionie. Wzrost odnotowały również między innymi Udinese i Atalanta.

Szczegółowe wyliczenia dotyczące mediolańskiego projektu mają zostać przedstawione na początku 2027 roku w nowym planie wykonalności ekonomicznej. Wstępne dokumenty zakładają, że stadion zapewni klubom łącznie około 120 mln euro dodatkowych przychodów rocznie, czyli po około 60 mln euro dla każdego z nich.

Około 80 mln euro ma pochodzić z praw do nazwy stadionu, muzeum i wydarzeń niezwiązanych z piłką nożną. Kolejne 40 mln euro przewidziano z innych działań komercyjnych. Znacząco ma wzrosnąć także liczba miejsc VIP i biznesowych – z obecnych 3 tys. do 13 tys. Zakończenie budowy nowego obiektu planowane jest na lata 2031–2032.

FYI: Pembangunan Stadion #NewSanSiro sudah di mulai bulan agustus ini dan mengambil beberapa area parkir mobil sekitaran San Siro, hal ini membuat #Milan dan #Inter menyarankan para fans yang datang untuk memakai transportasi publik daripada kendaraan pribadi khususnya mobil. Stadion New San Siro diprediksi selesai di musim 2030-31 menjelang Euro 2032 yang akan dihelat di Italia, berkapasitas 71.500 tempat duduk. Tonton video ini untuk mengetahui lokasinya, dan silahkan berkomentar mengenai stadion baru atau kesedihan atas hilangnya stadion keramat San Siro. Feel free to comments https://t.co/XwcH6gKOMn

– Milanisti Bogor IDN (@UlgadBogor) August 19, 2026

„Milan był najsilniejszym zespołem we Włoszech”

Amorim przyznał, że kibicuje Milanowi od dzieciństwa. Klub od dawna darzy szczególną sympatią, a jego historia związana z portugalskimi drużynami dodatkowo przyciągała uwagę trenera.

„Kiedy byłem młody, Milan był najsilniejszym zespołem we Włoszech, a włoska liga była najlepsza na świecie. Śledzę ten klub od dzieciństwa. Poczułem też więź z Milanem i z okresem, przez który obecnie przechodzi. Wziąłem pod uwagę wszystko, co klub zrobił, żeby mnie tu sprowadzić. Uznałem, że to właściwy krok” – powiedział.

Szkoleniowiec dobrze ocenia dotychczasowy pobyt w Mediolanie, choć zaznaczył, że w pracy nie brakuje trudnych chwil. Podkreślił, że czuje dużą odpowiedzialność za powrót klubu na należne mu miejsce. Celem Milanu ma być zwycięstwo w każdym spotkaniu oraz dobra gra.

Amorim o suszy strzeleckiej Gonçalo Ramosa

Trener odniósł się również do braku goli Gonçalo Ramosa. Zaznaczył, że napastnik ciężko pracuje i nadal pomaga drużynie, a jego bramki powinny w końcu nadejść.

„Nie powiem, że powinien mniej biegać. Nigdy nie powiedziałbym czegoś takiego o żadnym zawodniku. Najważniejsze jest to, że strzelamy gole. Wiem też, że napastnik potrzebuje trafień, a on będzie je zdobywał. W reprezentacji ma, moim zdaniem, mniej okazji do strzelenia bramki. Czasami tak wygląda futbol, ale ciężko pracuje i jeśli zdobywamy gole, to również dzięki niemu. Musi nadal pomagać zespołowi i robić to, co dotychczas. Bramki na pewno przyjdą” – stwierdził Amorim.

Transfery z myślą o teraźniejszości i przyszłości

Amorim jest zadowolony z działań Milanu na rynku transferowym. Zwrócił uwagę, że od początku współpracował z klubem, a prowadzone ruchy mają służyć nie tylko bieżącym potrzebom zespołu, lecz także jego przyszłości.

„Jesteśmy czujni i sprowadzamy gotowych zawodników, takich jak Ramos, który jest już klubowym mistrzem Europy. Chcemy też pozyskiwać talenty, na przykład Diego Moreirę. Jestem bardzo zadowolony z przeprowadzonego okna transferowego, ale musimy również rozwijać piłkarzy, których już mamy w składzie” – powiedział trener.

Doświadczenia ze Sportingu i Manchesteru United

Szkoleniowiec uważa, że doświadczenie zdobyte w poprzednich klubach pomaga mu w pracy w Milanie. Zauważył, że atmosfera wokół zespołu przypomina tę, którą zna z Portugalii, gdzie kibice z dużą pasją przeżywają wydarzenia związane z klubem.

„W Anglii jest trochę inaczej. Manchester United, podobnie jak Milan, jest jednak globalnym klubem, więc wszystko, co robisz, ma znaczenie. To pomaga mi prezentować najwyższy poziom w Mediolanie. Wszystko, czego doświadczyłem w karierze, przygotowało mnie do pracy w tym wyjątkowym klubie. Wiem, że zdobyte wcześniej doświadczenie pomoże mi zarówno w dobrych, jak i trudnych momentach” – podsumował Amorim.

Ruben Amorim on his love for AC Milan: “I’ve followed Milan since I was a kid.”

“When I was young, Milan were the strongest team in Italy and Italian football was the best league in the world.”

“I feel a HUGE responsibility to bring Milan back to where it belongs.”

[ DAZN ]

– Milan Wire (@MilanWireX) October 8, 2026

Milan pierwszym wyborem Endricka

Jak informuje „La Gazzetta dello Sport”, Endrick jest gotowy dołączyć do Milanu, jeśli Real Madryt otworzy drogę do styczniowego wypożyczenia. Brazylijczyk ma być zainteresowany spędzeniem drugiej części sezonu w innym klubie, ponieważ dotychczas rozegrał zaledwie cztery minuty w barwach „Królewskich” pod wodzą José Mourinho. Latem szkoleniowiec zablokował jego wypożyczenie.

O pozyskanie 20-letniego napastnika mają zabiegać również Roma i Aston Villa. Właściciel Milanu Gerry Cardinale wierzy jednak, że jego klub ma duże szanse na sprowadzenie zawodnika dzięki dobrym relacjom z jego agentami z Roc Nation.

Możliwe wypożyczenie do końca sezonu

Najbardziej prawdopodobnym rozwiązaniem jest wypożyczenie Endricka do końca obecnej kampanii. Niewykluczone jednak, że oba kluby uzgodnią szersze warunki współpracy. Przypominana jest przy tym umowa dotycząca Brahima Díaza: Milan mógł go wykupić, ale Real Madryt zachował możliwość sprowadzenia go z powrotem.

Endrick miał niewiele okazji do gry również w pierwszej połowie poprzedniego sezonu. Zimą został wypożyczony do Olympique’u Lyon, gdzie w 21 meczach zdobył osiem bramek i zanotował osiem asyst.

Luksusowe życie w Monako i Mediolanie

Răducioiu przyznał, że w trakcie kariery wydawał duże sumy na alkohol i imprezy. W Monako szczególnie upodobał sobie wino. „Kupowałem butelki za 10 tysięcy euro i urządzałem luksusowe kolacje w Monte Carlo” – opowiadał. Dodał, że żałuje, iż nie oszczędzał i nie inwestował pieniędzy. W tamtym czasie zarabiał 80 tysięcy euro miesięcznie, ale zaznaczył, że obecnie również radzi sobie finansowo.

W Mediolanie piłkarze chodzili na imprezy do klubu Hollywood. Răducioiu wspominał, że największym zainteresowaniem cieszył się tam Paolo Maldini. Opowiedział też o związku z rumuńską modelką, w którym był podczas gry w Hellasie Verona w 1991 roku. „Miałem 21 lat, byłem przystojny i bogaty. Zachowywałem się jak postać z cyrku” – zażartował. Relacja trwała rok i, jak przyznał, odbiła się na jego występach. Verona spadła wówczas z ligi.

Franco Baresi pomógł mu trafić do Milanu

Răducioiu wyjaśnił, że trafił do Milanu dzięki Franco Baresiemu. Latem 1993 roku legendarny obrońca miał przekonać Silvio Berlusconiego, że zespół potrzebuje napastnika takiego jak Rumun. „To on sprowadził mnie do Mediolanu. Nigdy tego nie zapomnę” – powiedział były piłkarz. Przyznał, że chciał uczestniczyć w pogrzebie Baresiego, ale nie mógł przyjechać, ponieważ przebywał z rodziną na Mykonos. „Dużo płakałem. Franco był bardzo ludzki, miał charyzmę, dzięki której każdy piłkarz chciał za nim podążać i go szanował” – wspominał.

Răducioiu przypomniał również wydarzenia po porażce Milanu z São Paulo w Tokio. On, Christian Panucci i Mario Ielpo poszli wtedy do nocnego lokalu. „Byliśmy rozczarowani. W pewnym momencie przyszedł Baresi i powiedział: «Chłopaki, nie martwcie się! Wygramy Ligę Mistrzów»”. Milan sięgnął później po to trofeum.

Premie, mundial i wspomnienia z włoskich klubów

Za mistrzostwo Włoch w 1994 roku każdy piłkarz Milanu otrzymał zegarek Rolex. Za triumf w Lidze Mistrzów przewidziano natomiast wysoką premię, sięgającą nawet miliona lirów i uzależnioną od wkładu zawodnika. Răducioiu rozegrał w tamtym sezonie 13 spotkań, ale uznał go za najlepszy w swojej karierze.

Po sezonie wystąpił z Rumunią na mistrzostwach świata w Stanach Zjednoczonych. Wspominał, że jego drużyna, w której grali między innymi Gheorghe Hagi, Ioan Dumitrescu i Ioan Lupescu, była określana mianem „złotego pokolenia”. Rumunia dotarła do ćwierćfinału, w którym odpadła ze Szwecją po rzutach karnych. Răducioiu strzelił na turnieju cztery gole i zyskał przydomek „Van Basten Wschodu”. Holender był jego idolem.

Były napastnik opowiedział także o procedurach medycznych, które pamięta z włoskich klubów. W Brescii piłkarze dostawali zastrzyki z różową substancją. „Nigdy nie dowiedziałem się, co to było. Nikt nas do tego nie zmuszał. Lekarze mówili, że to sole mineralne, a zabieg trwał około pół godziny” – relacjonował. W Milanie personel medyczny proponował zawodnikom tabletki. Răducioiu czasem je przyjmował, ponieważ zapewniano go, że to witaminy. „Wydawało mi się, że podczas meczu łatwiej mi się oddychało”.

W Brescii, Bari i Veronie często przeprowadzano kontrole antydopingowe. Răducioiu wielokrotnie był wybierany do badań, ale – jak podkreślił – nigdy nie miał z ich powodu problemów.

„Piłem whisky, aż straciłem przytomność”

Răducioiu zdradził też, co zrobił po zwycięskim golu w końcówce meczu eliminacji mistrzostw świata z Walią w 1993 roku. „Poszedłem do pubu i upiłem się whisky. Piłem, aż straciłem przytomność. Zwymiotowałem nawet w taksówce. Następnego dnia wstałem i poleciałem z powrotem do Milanello” – opowiadał.

Obecnie ma dzieci i pracuje jako komentator telewizyjny w Bukareszcie. Jest również ambasadorem salonu samochodowego i firmy bukmacherskiej, a wcześniej reprezentował w Rumunii akademię Barcelony. Jak mówił, dużo podróżuje, by rozwijać kontakty i działalność biznesową.

Saelemaekers zabrał głos po kontuzji

Belgijski piłkarz opublikował w mediach społecznościowych wpis, w którym wyraził rozczarowanie urazem i podziękował za okazane mu wsparcie. Kontuzja dotyczy prawego stawu skokowego, który Saelemaekers przeszedł operację dwa lata temu.

„Niełatwo przechodzić przez takie chwile. Kiedy kochasz piłkę nożną, boli cię to, że jesteś z dala od boiska, kolegów z drużyny i tego, co kochasz najbardziej. To trudny okres, ale zmierzę się z nim z cierpliwością, determinacją i jeszcze większą chęcią, by znów robić to, co kocham” – napisał zawodnik.

Możliwa kolejna operacja

W przypadku Saelemaekersa może być konieczny kolejny zabieg. Jeśli do niego dojdzie, belgijski reprezentant prawdopodobnie nie będzie mógł grać przez trzy lub cztery miesiące.

„Chcę z całego serca podziękować wszystkim kibicom, kolegom z drużyny, trenerom, przyjaciołom i wszystkim, którzy do mnie napisali i okazali mi swoją miłość. Przeczytałem wiele waszych wiadomości i dodały mi sił. Teraz czas pochylić głowę, pracować i uzbroić się w cierpliwość. Wrócę silniejszy. Serdecznie wszystkim dziękuję” – dodał Saelemaekers.

Problemy kadrowe Milanu

Estupiñán doznał urazu lewego kolana, obejmującego niewielkie naderwanie więzadła pobocznego piszczelowego. Nie przewiduje się, by Ekwadorczyk długo pauzował. Inaczej wygląda sytuacja Saelemaekersa, który będzie musiał przejść kolejną operację. Belg może wrócić do gry dopiero w lutym 2027 roku.

Balde był już łączony z Milanem w ubiegłym sezonie, a transfer mógłby zostać sfinalizowany w styczniu. 22-letni obrońca może rozważyć odejście z Barcelony, ponieważ brakuje mu regularnych występów.

Barcelona może zgodzić się na transfer

Odejście Balde mogłoby być korzystne dla Barcelony. Klub mógłby przeznaczyć uzyskane środki na sprowadzenie środkowego obrońcy, zwłaszcza że kontuzjowany jest Andreas Christensen.

Kontrakt Balde z mistrzem Hiszpanii obowiązuje do lata 2028 roku. Wartość obrońcy szacowana jest na 40 milionów euro.

#ACMilan are strongly considering a move for Balde in January due to the left side’s injury problems.

https://t.co/0T2CrAXihC https://t.co/Ss6pEzYkzb

– SempreMilan (@SempreMilanCom) October 6, 2026

Możliwa kolejna operacja stawu skokowego

Saelemaekers przejdzie dodatkowe badania u specjalisty. Po nich zapadnie decyzja dotycząca dalszego leczenia. Niewykluczona jest kolejna operacja prawego stawu skokowego, który piłkarz miał już operowany w 2024 roku.

Badania przeprowadzone w weekend wykazały utratę stabilności w miejscu poprzedniego zabiegu. We wrześniu 2024 roku belgijski skrzydłowy przeszedł operację złamania kostki przyśrodkowej. Najbardziej prawdopodobny scenariusz zakłada ponowne wzmocnienie stawu, co mogłoby oznaczać długą przerwę w grze.

To trudny moment dla zawodnika, który po wypożyczeniach do Bolonii i Romy próbował ponownie wywalczyć miejsce w składzie Milanu. Saelemaekers doznał kontuzji podczas treningu.

Kolejny problem zdrowotny w Milanie

To drugi poważny uraz w drużynie Milanu w ciągu kilku godzin. Wcześniej Pervis Estupiñán opuścił zgrupowanie reprezentacji Ekwadoru z powodu kontuzji więzadła pobocznego piszczelowego w lewym kolanie, której doznał podczas występów w kadrze.